De Wet van Sinterklaas, 3e druk

Als je niet duidelijk vraagt wat je wilt, krijg je iets anders

Wie ben ik, wat wil ik? En hoe krijg ik het? Stel je vragen volgens de wet van Sinterklaas en alles is mogelijk. 

Informatiegeneeskunde (sound healing)

De kwalijke gevolgen van negatieve emoties

Het effect van negatieve emoties gaat aanmerkelijk verder dan alleen maar het bepalen van je humeur en hoe je reageert op een situatie.

Het is inmiddels al lang geen nieuws meer dat onverwerkte emoties een directe relatie hebben met fysieke klachten. Het is ook geen nieuws dat 60 tot 90% van de fysieke klachten herleidbaar is tot onverwerkte stress.

Stress hier gebruikt als verzamelbegrip voor emoties als angst, onzekerheid, verdriet, schaamte, woede frustratie, ergernis, jaloezie enzovoort. 

Klaarblijkelijk zijn we niet zo goed in het effectief omgaan met onze emoties, terwijl deze juist de belangrijkste oorzaak zijn van zowel fysieke aandoeningen als van een onwenselijke zelfbeleving.

Energetische onbalans

Emoties hebben een relatie met ons meridiaanstelsel en daarmee ook met de elementenleer zoals we die kennen uit de Oosterse geneeskunde. Volgens deze benadering is ziekte is het gevolg van energetische onbalans in de meridianen die voedende energie naar de organen stuurt. 

Het meridiaanstelsel is energetisch, het gaat hierbij om frequenties, om informatie.

En informatie komt voor manifestatie. Zoals het idee en recept van appeltaart er eerst moet zijn, en gevolgd moet worden, voordat je ‘m kan eten. Voor het lijf betekent dit dat vrijwel direct na de conceptie het meridiaan-systeem zich eerst vormt. Hierdoor weten de nieuwe cellen of ze zich als huidcel, levercel, bloedcel, of wat voor cel dan ook moeten manifesteren. Als je een ongewenste manifestatie (van klachten) wilt veranderen zul je dus eerst de informatie moeten veranderen. 

Informatiegeneeskunde

Informatiegeneeskunde is een relatief nieuwe vorm van geneeskunde. Het spreekt met harmonische frequenties in de vorm van geluid en licht, heel direct uw zelfhelende vermogen en de interne intelligentie in uw lichaam aan. Dit maakt heling op het diepste niveau mogelijk: van body, mind & spirit.

Vanuit het perspectief van Informatiegeneeskunde zijn de meeste aandoeningen informatieverstoringen, of frequentieverstoringen, die beginnen als disbalans in de resonantie op celniveau. Hierbij raakt de samenwerking, de harmonie tussen cellen verstoord. Hoe groter de disbalans, hoe minder juiste informatie de cel nog doorgeeft aan andere cellen. Er ontstaat een chaotische trilling die ‘de harmonie van het symfonieorkest’ verstoort. Het orkest gaat vals spelen en de lichaamseigen frequenties van de cellen resoneren ‘out of tune’: ze zijn dissonant en vibreren niet meer in harmonie.

Frequentieverstoringen kunnen diverse oorzaken hebben, waar we allemaal mee worden geconfronteerd in het dagelijkse leven. Zoals ziekteverwekkers waaronder pathogene bacteriën, virussen, schimmels en parasieten, toxinen, vervuilende stoffen, stralingsbelasting, verkeerde voeding, stress, emoties, systemische, erfelijke belastingen, te weinig of verkeerde beweging, et cetera.

Met lichaamseigen frequenties in de vorm van geluid (harmonische tonen) en licht (elektromagnetische informatie) kunnen we het lichaam heel gericht informeren en op celniveau aanzetten tot communicatie, samenwerking en herstel. Het lichaam heelt zichzelf en stemt weer af op gezondheid, vitaliteit en veerkracht. De cellen komen weer ‘in tune’ met hun oorspronkelijke harmonische resonantie.

Tijd voor een alignment check?

Inmiddels maken deze geluidsprogramma’s een integraal deel uit van mijn alignment check. Je kunt zelf daarna (of nu) hier een abonnement nemen op deze helende geluidsprogramma’s. Het aantal fysieke afspraken kan daardoor sterk beperkt blijven terwijl de effectiviteit van een traject wel veel beter is. 

Hoe is het met je paard?

Hoe is het met je paard?

Achtergrondinformatie bij de jaartraining Define Your Future Self

Je paard trekt de koets en als het goed is dan leidt je koetsier je paard. Vanuit de eeuwenoude metafoor waarbij een mens met een equipage wordt vergeleken, staat het paard voor je emoties en verlangens. Iedere beweging die de koets (je lichaam) maakt, wordt dan ook door het paard veroorzaakt. Als de koetsier de regie heeft zijn dat bewuste bewegingen, als de koetsier afgeleid is zijn het onbewuste of automatische bewegingen. Schattingen lopen uiteen, maar zelfs de meest voorzichtige schatting gaat ervan uit dat de koetsier 93% van de tijd zit te pitten of te dagdromen. Met als gevolg dat het paard routinematig zijn rondjes loopt, stopt waar het wat lekkers krijgt en plaatsen vermijdt waar het ooit een keer is geschrokken of pijn heeft gehad. Anders gezegd: je staat ’s morgens op, hebt zo je ochtendroutine, doet je dagdagelijkse dingen en gaat weer naar bed. Zolang de dag voorspelbaar en zonder incidenten verloopt, is er niets aan de hand.

Tot er wel iets aan de hand is en dan is de reactie emotioneel. Als het leven niet gaat zoals gewild wordt, levert dat emoties op als frustratie, ergernis, jaloezie, schaamte, onzekerheid of angst. En niet zelden krijgen anderen of omstandigheden dan de schuld van het ongemak, al dan niet vergezeld van een rationalisatie, een redelijk klinkende verklaring waarom iets buiten jezelf verantwoordelijk is voor je stemming en reactie. En niet zelden leidt die reactie dan weer van kwaad tot erger. Het behoeft geen betoog dat hier het paard de regie voert zonder dat de koetsier op tijd ingreep zodat een meer adequate reactie mogelijk was geweest.

Je kunt het je paard niet kwalijk nemen. Het emotionele brein voedt zich immers primair met de emoties die hun oorsprong hebben in het instinctieve brein. Angst, woede en schaamte zijn hierbij de belangrijkste omdat ze direct te maken hebben met het leven op aarde. Angst en onzekerheid zorgt ervoor dat we geen dingen eten die we niet vertrouwen en voorraden aanleggen tegen mogelijke schaarste. Woede zorgt ervoor dat we ons territorium afbakenen en ons kunnen verdedigen bij lijfsgevaar en schaamte is waardoor we moeite doen om een partner te vinden om een bijdrage te kunnen leveren aan de instandhouding van de soort. Goed beschouwd zijn onze dagen gevuld met het doen van dingen waardoor we deze emoties vermijden. Als dat lukt voelen we ons tevreden. Als we voldoende spaargeld hebben, veilige huizen, geliefd zijn en kunnen gaan en staan waar we willen, is het allemaal best wel in orde.

Daar staat tegenover dat we qua bewustzijn als mens niet veel meer bereikt hebben dan dat van een konijn. Een wintervoorraad voedsel, veilige holletjes en buiten spelen als het mooi weer is. Je kunt er maatschappelijk gezien ver mee komen, maar er komt een moment dat je jezelf vragen gaat stellen als ‘is dit alles?’ Zeker als geconfronteerd wordt met de tijdelijkheid van je bestaan doordat je ouders overlijden, leeftijdgenoten ziek worden of je zelf iets gaat mankeren. Het is het moment waarop je gaat beseffen dat alles wat je gebracht heeft tot waar je nu bent gekomen je niet verder zal helpen.

Misschien is er meer, misschien ook niet. Sommigen beweren van wel in de vorm van een hiernamaals, een hemel, reïncarnatie of wat dan ook. En sommigen zijn ook heilig overtuigd van hun gelijk hierin, ook al is het op niets anders gebaseerd dan op wat anderen beweren en/of op wat er over geschreven is. Anderen niet. Ongeacht of ze wel of geen religieuze opvoeding hebben gehad, geloven ze niet zomaar in een onverifieerbaar verhaal, hoe mooi ook verteld. Dit zijn de mensen die zelf op zoek gaan naar hoe het zit, de waarheidszoekers. Er is een verlangen wakker geworden van een andere kwaliteit dan die van bevrediging van de instinctfuncties.

Zoals al gezegd, het paard is een gewoontedier en vanuit zijn aard onzeker en schichtig voor het onbekende. Wie ooit zelf een jong paard heeft gereden zal nog wel weten hoeveel moeite het koste om hem de eerste keer over een brug te laten lopen. Aandacht voor de opvoeding van je paard is dan ook de eerste logische stap. Je niet langer laten leiden door instinctieve emoties, maar registreren dat ze er zijn en zelf stevig de teugels vasthouden. Dit impliceert dat de koetsier zich niet meer kan permitteren om te zitten pitten op de bok, zich af te laten leiden of te dagdromen. Het is het begin van wat je nodig hebt om wel verder te komen dan waar je talenten, je karakter en je opleiding je al hebben gebracht.

Het trainen van je paard is de eerste stap in je verdergaande psychologische ontwikkeling. Met de nodige aandacht en zelfbewustzijn (het werk van je koetsier) kun je leren om de instinctieve emoties wel op te merken maar je er niet door mee te laten slepen. Als je koetsier voldoende attent is op de bewegingen van de koets, kan hij op tijd bijsturen en ongelukken voorkomen. Met andere woorden: je drie breinen gaan samenwerken. Het betekent dat je steeds beter in staat bent om een keuze te maken in je respons op wat er om je heen gebeurt en je er niet langer door laat meeslepen. Het betekent ook dat je emotionele intelligentie toeneemt met alle aangename gevolgen van dien. En het betekent vooral dat je receptief wordt voor werkelijke inspiratie. Of, zoals de metafoor verder beschrijft: veruit de meeste equipages hebben de kwaliteit van die van de schillenboer, maar een goed functionerende equipage is geschikt om passagiers te vervoeren. Deze passagier is ‘inspiratie’ in de letterlijke betekenis van het woord: je krijgt de geest en de energie om te doen wat de passagier je koetsier opdraagt. Waardoor je je bestaan (weer) als zinvol en wezenlijk zingevend kunt ervaren.

Waarom de meeste anti-stress methoden wel goed zijn maar niet goed werken…

Stress maakt dat we minder slimme beslissingen nemen, dat we ons egoïstischer gedragen en, zoals recent aangetoond, versnelt stress ook het verouderingsproces. Eigenlijk is er geen enkel argument te bedenken waarom je niet van stress af zou willen. Echter, als je kijkt naar het groeiend aantal mensen met stress en burnout dan lijkt dat steeds minder goed te lukken. Waar ligt dit nu aan?

Voor een deel heeft dit te maken met het idee dat we denken dat stress wordt veroorzaakt door iets buiten ons. Bijvoorbeeld door onze drukke baan, door het (moeilijke) gedrag van anderen of door tijdgebrek. Dit klopt niet. Stress zit in ons zelf. Dit is goed nieuws want dit maakt dat jij alleen er ook iets aan kunt doen.

Ook lijken de meest genoemde remedies tegen stress lang niet altijd het gewenste effect te hebben. Yoga, meditatie, mindfulness, boswandelingen, muziek luisteren, tai chi en gedragsverandering zijn veruit het meest populair als je zoekt naar manieren om te ontspannen. Sommige methoden zijn zelfs wetenschappelijk onderzocht en laten inderdaad veranderingen in hersengolven en hormoonspiegels zien. Dus Eureka! zou je denken.

Helaas vragen veruit de meeste remedies om een (te) grote verandering van je dagindeling. Natuurlijk is het heerlijk om ’s morgens een half uur te mediteren, maar om daar de wekker (nog) eerder voor af te laten gaan, is voor de meeste mensen niet haalbaar. Nog even los van het feit dat het effect van die meditatie vrijwel direct voorbij is als het tegenzit met het verkeer naar je werk of als je chagrijnig wordt van de regenbui onderweg naar het station.

Laten we eerlijk zijn. Voor vrijwel iedereen die werkt blijft er weinig ruimte over in de agenda. Zeker als je ook nog jonge kinderen hebt. Als er al geen gekke dingen gebeuren, ben je zo rond een uur of 9 ’s avonds klaar. Een aflevering Netflix en blij dat je naar bed mag. Hoe goed boswandelingen ook zijn, ik zou je niet graag ’s avonds nog het bos in sturen. Yoga en Tai chi is heerlijk om te doen. Maar ook dat kost tijd en het is al helemaal niet effectief als je je moet haasten om op tijd in de yogaklas te zijn.

Veel anti-stress methoden vinden ook hun oorsprong in Oosterse tradities en hoe liberaal we onszelf in Nederland ook vinden, geldt hier toch het ‘wat de boer niet kent…’. De nuchterheid waar we om bekend staan, biedt weinig ruimte voor zweverigheid.

Toch is dit alles niet de belangrijkste reden waarom de meeste anti-stress methoden wel goed zijn maar onvoldoende werken. Het meest essentiële lijkt nog steeds stelselmatig over het hoofd te worden gezien, namelijk: stress is een emotie. Wij mensen hebben drie breinen: een mentaal brein, een emotioneel brein en een fysiek brein. Stress heeft dus alles met het emotionele brein te maken. En jazeker, via fysieke oefeningen als tai chi kun je het emotionele brein beïnvloeden. En via mentale oefeningen kun je ook het emotionele brein beïnvloeden. Maar het blijft slechts een tijdelijke beinvloeding waarvan het effect na de oefening doorgaans weer snel verdwenen is.

Wat er nu nodig is, is het leren samenwerken van alle drie de breinen tegelijkertijd. Het mooie is dat wanneer fysiek en mentaal samenwerken, het emotionele brein wel mee moet doen. Het is de metafoor van de wilde olifant (emotie) die links en rechts geflankeerd wordt door tamme olifanten waardoor het in het gareel blijft. Met als gevolg dat je niet meer meegesleept kunt worden door iets dat zich buiten jou afspeelt. Dus regie kunt blijven voeren over je reactie op die omstandigheden.

Hoe doe je dit?

De stress-methodiek van Counting bestaat uit een serie simpele oefeningen volledig gericht op het verbeteren van de gelijktijdige samenwerking van je drie breinen, waardoor er wel een duurzaam effect wordt bereikt. Een bewering die gestaafd wordt met ruim 15 jaar ervaring. Een fijne bijkomstigheid is ook dat deze oefeningen eenvoudig te integreren zijn in ieders normale dagpatroon. Je hebt er niets meer voor nodig dan jezelf en je kunt het op ieder moment en op iedere plaats toepassen.

–       Hou jij je professioneel bezig met het coachen op stressmanagement van anderen?

–       Wil je een methode leren waardoor je anderen kunt trainen om in drie weken geen last meer van negatieve emoties te hebben?

–       Geef je dan nu op voor de Zomercursus ‘Counting’. Bel of app Rob de Best op 0653 266 360 of stuur een mail naar robdebest@mac.com

Meer weten? Kijk op www.makeyourselfcount.com